Kawa w Europie
Jako pierwszy Europejczyk kawę opisał niemiecki botanik i podróżnik Leonard Rauwolf. W 1573 rozpoczął on trzyletnią podróż po Bliskim Wschodzie. Jej celem było odkrycie nowych ziół i lekarstw dla kompanii kupieckiej jego szwagra, Melchiora Manlicha. Rauwolf powrócił z wieloma cennymi towarami, jak również z obfitymi zapiskami dotyczącymi tureckich zwyczajów. Duże znaczenie dla rozpowszechnienia wiedzy o używce miały też zapiski włoskiego botanika i lekarza Prospera d'Alpino. Towarzyszył on weneckiemu poselstwu do Egiptu i po powrocie opisał lecznicze działanie kawy. Prawdopodobnie to dzięki niemu nazwa "caffe" przeniknęła do większości języków zachodniej Europy.
Wedle źródeł historycznych, kawa w większych ilościach zaczęła być na początku sprowadzana do Włoch. Tętniący życiem handel pomiędzy Wenecją - głównym portem Europy - a muzułmańską północną Afryką, Egiptem i Wschodem sprowadził wiele różnych afrykańskich dóbr, w tym kawę właśnie. Weneccy kupcy zdecydowali się wtedy na przedstawienie kawy zamożnym mieszkańcom miasta żądając za napój olbrzymie kwoty. Kawa została szerzej zaakceptowana dzięki jej "chrztu" dokonanego przez papieża Klemensa VIII w 1600 roku - i to pomimo głosów odwołujących się do tego, że kawa to napój muzułmański. Pierwsza kawiarnia w Europie została otwarta we Włoszech w 1645 roku.